Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

Παράξενη εποχή



Παράξενη εποχή. Πρωτόγνωρη για μένα. Εποχή αλλαγών.
Στο σήμερα, στο αύριο, ακόμα και στο χθες.
Εποχή για αναθεώρηση της αριθμητικής.
1+1=?  
1:2=? 
2+1=? 
1+2=? 
0+1=?
Ο κοινός μου νους κουράστηκε. Το ίδιο και το κορμί. Το αίμα πασχίζει να κάνει τον κύκλο του. Η λογική δραπέτευσε, ομολογώντας την αποτυχία της. Μαζί και την δική μου.
Ψάχνω να βρω αντιρίδες, στηρίγματα, που θα αποτρέψουν την ολική κατάρευση. Και σιγά σιγά να επιχειρήσω την ανοικοδόμηση. 
Παράξενη εποχή. Και τα στηρίγματα παράξενα.       
   Ενα φεγγάρι σιωπηλό. Με μιά σιωπή που κάνει κρότο, που όμοιό της δεν έχω ξανακούσει. Με μιά σιωπή που αν σκύψεις να ακούσεις, ανακαλύπτεις μουσικές σε Μι ματζόρε. Με μια σιωπή που αναδύει άρωμα λεβάντας, λουίζας και βασιλικού.
   Ενα σεντούκι. Γεμάτο με σκέψεις κρυφές, αγέννητες ακόμα. Ενα σεντούκι θησαυρός, που σε προκαλεί να κρυφοκοιτάξεις και (περίεργο) να μοιραστείς το περιεχόμενο.
   Ενα παραμύθι. Γεμάτο με όνειρα και αγγέλους. Ενα παραμύθι που μου θυμίζει τη χαρά της ζωής, τόσο απαραίτητο στην παράξενη εποχή μας.
   Ενας αδέσποτος σκύλος που τον ακολουθώ, αδέσποτος κι εγώ, στις βόλτες της ψυχής του.
   Ενα ξωτικό. Που έρχεται και χάνεται,  άλλωστε τι ξωτικό θα ήταν. Μα όταν έρχεται είναι μαγεία η διήγηση των ταξιδιών του.
   Ενα φλασάκι, τόσο δα μικρό. Σαν το φωτάκι που αναβοσβήνει στο μόνιτορ. Σημάδι ότι η καρδιά χτυπάει ακόμα έστω κι αν δεν ακούγεται.
   Και μια κασέτα. Γεμάτη με χαμένα επεισόδια. Από το σήριαλ της ζωής μας. Ή επεισόδια που δεν γυρίστηκαν ακόμα.
Παράξενη εποχή. Παράξενα πράγματα. 

8 σχόλια:

  1. ...τικ... κι η καρδιά έχασε έναν χτύπο...
    γιατί με συγκίνησες...
    ...τακ... και με φωνούλα
    τον επιστρέφει πίσω...
    παράξενη που είναι και η καρδιά!
    παράξενα που είναι τα στηρίγματα στην παράξενη εποχή μας... έχεις τόσο δίκαιο...
    παράξενοι κι εμείς...
    παράξενοι κι οι φίλοι μας...
    μα σαν το καλοσκεφτείς...
    είναι στη φύση των αληθινών να είναι παράξενα...
    καλά δε λέω;

    και με όλα τα παράξενα και τα αγαπησιάρικα που ήρθα σε επαφή απόψε εξαιτίας σου...
    θυμήθηκα τραγουδάκι που πάντα μου φτιάχνει τη διάθεση :) και το αφιερώνω...

    http://www.youtube.com/watch?v=cM_G31xWTbE

    να είσαι καλά πάντα Γιώργο...
    πολύ σε ευχαριστώ...
    να έχεις ξημέρωμα γλυκό και φωτεινό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Flashάκι μου μια χαρά τα λες. Και ίσως επειδή τα αληθινά είναι παράξενα γι' αυτό να είναι λίγα και όμορφα. Σε ευχαριστώ που συνοδεύεις τα ταξίδια μου, σε ευχαριστώ για το τραγούδι. Μου θύμισες και μένα κάποιο τικ τακ που με τη σειρά μου σου χαρίζω.
      http://www.youtube.com/watch?v=OIE4_0Tig-Y
      Να έχεις ένα υπέροχο βράδυ

      Διαγραφή
  2. Καλησπέρα Γιώργο .
    Ξέρεις τα όνειρα είναι τόσο ξεχωριστά και μοναδικά γιατί το καθένα από αυτά δείχνει και ένα κομμάτι της ψυχή μας και έχουν τόση μεγάλη δύναμη που μπορούν να αλλάξουν κυριολεκτικά τον κόσμο μας . Αν τα χάσουμε είναι σαν να χάνουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας. Όσο για τα παραμύθια, έχουν τη δύναμη να μας οδηγούν σε μαγικούς τόπους με μελαγχολικά φεγγάρια, με μάγισσες , με ξωτικά και βασίλισσες και να μας γεμίζουν θαύματα, αλλά αυτό ήδη το ξέρεις αφού έχεις γνωρίσει κάποιους από τους "κατοίκους" του.
    Όμως αυτό που πρέπει να προσέξει κανείς είναι ότι τα παραμύθια και τα όνειρα χάνουν την δύναμη τους όταν δεν έχουν έναν άνθρωπο (κάποιον με καρδιά παιδική) να τα διαβάσει ή να τα ονειρευτεί και να τα μοιραστεί με κάποιον.
    Σε ευχαριστώ που με αφήνεις καθημερινά να βλέπω κομμάτια της ψυχής σου.
    Σε ευχαριστώ που σε αυτή την παράξενη εποχή που όλοι σταμάτησαν να κάνουν ευχές στα αστέρια και να ονειρεύονται εσύ δεν σταμάτησες.
    Σε ευχαριστώ που είδες κάτι σε εμένα και στα Παραμυθένια όνειρα μου και έγιναν αυτήν την παράξενη εποχή συνοδοιπόροι στις σκέψεις σου .
    Να έχεις ένα πολύ όμορφο απόγευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μελίτα,
    όπως πάντα μέλι τα λόγια σου. Ξέρεις, πολλοί κατηγορούν το διαδίκτυο, ότι δεν έχει ψυχή και η ζωή είναι έξω. Από μια άποψη σωστά. Εχει όμως ένα πλεονέκτημα. Ότι έχεις τη δυνατότητα να επιλέξεις τι θα διαβάσεις, τι θα δεις, τι θα ακούσεις συνειδητά και όχι γιατί πρέπει. Νιώθω υπέροχα λοιπόν που επέλεξα τα παραμυθένια όνειρά σου για συνοδοιπόρους στα ταξίδια μου.
    Θες απόδειξη? Ακουσε ένα παραμυθένιο τραγούδι που διάλεξα να σου χαρίσω.
    Καλό σου βράδυ.
    http://www.youtube.com/watch?v=PFn5U1qInF8

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όταν έχτισα το «σπίτι» μου στην blogoγειτονιά, ήλπιζα να βρω γείτονες που να ζουν μεν σε αυτή την εποχή, μα δεν διαθέτουν τα στοιχεία της. Και τους βρήκα. Βρήκα ανθρώπους όπως εσύ, που δεν φοβούνται να σκεφτούν, να ονειρευτούν, να νιώσουν. Ανθρώπους που έχουν πολλά να δώσουν μέσα απ’ τα κείμενα, τις ιδέες, τις απόψεις, την ψυχή τους και διατηρούν ακόμα την αλήθεια μέσα τους. Και χάρηκα πολύ, γιατί η εποχή μας είναι άχρωμη και άσχημη και χρειάζεται άτομα που να μπορούν να κάνουν τα παραπάνω για να διατηρούν την ελπίδα ζωντανή.
    Ένα μεγάλο ευχαριστώ που κάθε μέρα μοιράζεσαι τις κρυφές σου σκέψεις μαζί μας και αφήνεις κομμάτια της ψυχής σου διάφανα σε εμάς και που πάντα αγκαλιάζεις τις δικές μου κρυφές σκέψεις με τρόπο στοργικό και τόση ευγένεια.
    Να είσαι καλά και να έχεις μια υπέροχη ημέρα γεμάτη χρώματα και όμορφες στιγμές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μαρινάκι, εγώ σε ευχαριστώ και δεν λέω τίποτα άλλο. Απομονώνω και κλέβω ένα δίστιχο από ένα τραγούδι, το κάνω ευχή και στο αντιγυρίζω.

    "Ομως εσύ μες στο παρόν
    έγχρωμη τώρα μείνε".

    Για να γεμίζεις χρώματα τις ζωές των ανθρώπων που αγαπάς και όλων εμάς που σε διαβάζουμε από δω. Και βέβαια σου χαρίζω όλο το τραγούδι. Ενα παλιό πολύ αγαπημένο μου τραγούδι, που κάτι μου λέει ότι δεν το έχεις ξανακούσει. Ελπίζω και εύχομαι να σου αρέσει.
    Να έχεις ένα πολύ όμορφο βράδυ.

    http://www.youtube.com/watch?v=9SVfsTktiNk

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Συγνώμη αλλά εκ παραδρομής και από σύγχιση έγραψα εδώ λάθος σχόλιο :(
    Ωραίο ποδαρικό έκανα στη σελίδα σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή